Als je in de Jungle bent, moet je natuurlijk wel even je neus aan de apen laten zien, dus we gingen een wandelingetje maken door de bush. Onderweg kwamen veel apen, vogels, leguanen en misschien panters ons tegen, maar wij hun niet. Hier en daar zagen we wel iets vliegen, of iets onder een struikje vliegen.
Oh ja, muggen hebben we wel gezien, maar niet heel veel, het was te heet, wat ook meteen een nadeel was. Wat nu precies het voordeel is van die Jungle t.o.v. bv a'dam?.... ;) het was een leuke wandeling.
's middags gingen we mee met zo'n moerasboot van de lodge,
was grappig om te doen, we voeren naar de overkant van de rivier, zagen wat krokodillen weg schieten, hebben heel veel vogels gezien, en uiteindelijk zagen we de zon ondergaan in de savanne onder het genot van een goeie cocos-rum mix :) We voelden ons net een toerist... 
Het genieten van het dure hotel werd voor mij (Jan) onderbroken. Kreeg dag 2 een heftige keelonsteking met koorts, snot, hoest enz. enz. zal de airco van de auto wel geweest zijn, was dus een goeie les.
We zijn 's ochtends toch maar op pad gegaan, we wilden namelijk graag naar Cayo (westelijke provinsie). Het was 200km en 4 uur rijden.
Onderweg stopten we nog even bij een heel schattige dierentuin, met alle dieren van Belize. Ze hadden geen dieren gevangen voor de dierentuin, Het was meer een opvang tehuis voor schitzofrene panters, en adelaars met hol-kip-complexen
Aangekomen in San Ignatio (stadje in Cayo) moesten we even zoeken naar "Parrots Nest", maar daar aangekomen, was het een heerlijke verblijfsplaats. Een veranda met hangmatten, een heerlijke koele rivier, en in de tuin stonden hutjes verspreid op palen en aan de bomen.
Hier ben ik eerst maar eens gaan uitzieken, want de koorts steeg nu naar 40,0 graden, tijd om op bed te liggen, ik weet nu hoe het is om een koud-bloedig reptiel te zijn, ik was namelijk net zo warm als mijn omgeving. Heb nu diep respect voor kokodillen.
Mirjam ging shoppen in het stadje, nam een duik ik de rivier, en werkte haar kleurenschema bij.
De volgende dag was de koorts weg, en zijn we als dag tripje naar Barlton Creek Outpost gereden, Ook hier was een klein paradijsje gecreëerd. Tussen de heuvels was een prachtig valei-tje, met een huis aan de rivier, met zo'n slingertouw boven de rivier. Je kon hier ook een kano huren (verplicht met gids) en hiermee voeren we een stukje stroomopwaarts langs een loket om vervolgens een halve kilometer een smalle hoge grot in te varen, das echt heel diep, en heel donker.
Er waren vleermuizen, spinnen, potten en schedels van de maya's. De rest van de dag hebben we gerelaxed daar aan de rivier.
De volgende ochtend zijn we om 5.30 terug naar het vliegveld gereden om terug te vliegen naar Nederland (via $%*%!$#%!#%$# Houston). Omdat we op de heenreis zo'n problemen hadden met inchecken in Houston (lange rij en zo) hadden we in Belize vast ingecheckt voor onze vervolgvlucht vanaf Houston. We zouden daar anderhalf uur de tijd hebben om over te stappen "Piece of Cake!"..... Dachten we.....
Komen we aan in Housten (waar je helemaal niet wilt zijn) Moesten we weer door Imigrations. vorige keer ging dit redelijk snel, maar nu was de grote hal, die gevuld was met van die efteling hekjes HELEMAAL VOL met mensen. Geulukkig waren er 30 van die loketjes maar HELAAS waren er maar 7 open.
We hoopten nog stieken dat ze misschien een speciale rij hadden voor mensen die alleen moesten over stappen, maar helaas. Eerste keer vragen aan het personeel: (We will contact Continental Airline...) nou dat helpt... 2e keer vragen aan het personeel: There will be an onther flight you can catch, Nou zak door de grond mevrouw, wat een respectloos en dom volk.
Mirjam kwam op het goede idee, om maar gewoon onder alle hekjes door te gaan, en rond te roepen dat we onze vlucht moetsen halen, zodat we in 3 minuten een uur waren opgeschoten, en uiteindelijk 10 minuten voor vertrek aankwamen bij ons vliegtuig.
In het vliegtuig hoorden we dat de bagage van 1 familie uit het vliegtuig gehaald moest worden, om dat ze zelf niet in het vliegtuig zaten, die stonden dus ongetwijfeld nog te wacht bij Imigrations....
"I have a dream"!! nou die droom komt nog lang niet uit
De rest van de reis ging voorspoedig, en thuis gingen we eerst even slapen.
Oh ja, muggen hebben we wel gezien, maar niet heel veel, het was te heet, wat ook meteen een nadeel was. Wat nu precies het voordeel is van die Jungle t.o.v. bv a'dam?.... ;) het was een leuke wandeling.
's middags gingen we mee met zo'n moerasboot van de lodge,
was grappig om te doen, we voeren naar de overkant van de rivier, zagen wat krokodillen weg schieten, hebben heel veel vogels gezien, en uiteindelijk zagen we de zon ondergaan in de savanne onder het genot van een goeie cocos-rum mix :) We voelden ons net een toerist... Het genieten van het dure hotel werd voor mij (Jan) onderbroken. Kreeg dag 2 een heftige keelonsteking met koorts, snot, hoest enz. enz. zal de airco van de auto wel geweest zijn, was dus een goeie les.
We zijn 's ochtends toch maar op pad gegaan, we wilden namelijk graag naar Cayo (westelijke provinsie). Het was 200km en 4 uur rijden.
Onderweg stopten we nog even bij een heel schattige dierentuin, met alle dieren van Belize. Ze hadden geen dieren gevangen voor de dierentuin, Het was meer een opvang tehuis voor schitzofrene panters, en adelaars met hol-kip-complexen
Aangekomen in San Ignatio (stadje in Cayo) moesten we even zoeken naar "Parrots Nest", maar daar aangekomen, was het een heerlijke verblijfsplaats. Een veranda met hangmatten, een heerlijke koele rivier, en in de tuin stonden hutjes verspreid op palen en aan de bomen.
Hier ben ik eerst maar eens gaan uitzieken, want de koorts steeg nu naar 40,0 graden, tijd om op bed te liggen, ik weet nu hoe het is om een koud-bloedig reptiel te zijn, ik was namelijk net zo warm als mijn omgeving. Heb nu diep respect voor kokodillen.Mirjam ging shoppen in het stadje, nam een duik ik de rivier, en werkte haar kleurenschema bij.
De volgende dag was de koorts weg, en zijn we als dag tripje naar Barlton Creek Outpost gereden, Ook hier was een klein paradijsje gecreëerd. Tussen de heuvels was een prachtig valei-tje, met een huis aan de rivier, met zo'n slingertouw boven de rivier. Je kon hier ook een kano huren (verplicht met gids) en hiermee voeren we een stukje stroomopwaarts langs een loket om vervolgens een halve kilometer een smalle hoge grot in te varen, das echt heel diep, en heel donker.
Er waren vleermuizen, spinnen, potten en schedels van de maya's. De rest van de dag hebben we gerelaxed daar aan de rivier.De volgende ochtend zijn we om 5.30 terug naar het vliegveld gereden om terug te vliegen naar Nederland (via $%*%!$#%!#%$# Houston). Omdat we op de heenreis zo'n problemen hadden met inchecken in Houston (lange rij en zo) hadden we in Belize vast ingecheckt voor onze vervolgvlucht vanaf Houston. We zouden daar anderhalf uur de tijd hebben om over te stappen "Piece of Cake!"..... Dachten we.....
Komen we aan in Housten (waar je helemaal niet wilt zijn) Moesten we weer door Imigrations. vorige keer ging dit redelijk snel, maar nu was de grote hal, die gevuld was met van die efteling hekjes HELEMAAL VOL met mensen. Geulukkig waren er 30 van die loketjes maar HELAAS waren er maar 7 open.
We hoopten nog stieken dat ze misschien een speciale rij hadden voor mensen die alleen moesten over stappen, maar helaas. Eerste keer vragen aan het personeel: (We will contact Continental Airline...) nou dat helpt... 2e keer vragen aan het personeel: There will be an onther flight you can catch, Nou zak door de grond mevrouw, wat een respectloos en dom volk.
Mirjam kwam op het goede idee, om maar gewoon onder alle hekjes door te gaan, en rond te roepen dat we onze vlucht moetsen halen, zodat we in 3 minuten een uur waren opgeschoten, en uiteindelijk 10 minuten voor vertrek aankwamen bij ons vliegtuig.
In het vliegtuig hoorden we dat de bagage van 1 familie uit het vliegtuig gehaald moest worden, om dat ze zelf niet in het vliegtuig zaten, die stonden dus ongetwijfeld nog te wacht bij Imigrations....
"I have a dream"!! nou die droom komt nog lang niet uit
De rest van de reis ging voorspoedig, en thuis gingen we eerst even slapen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen